ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ Ο ΠΗΓΑΣΟΣ


Κατά τον Ησίοδο (Θεογονία 276-282), ο Πήγασος ήταν καρπός της ένωσης του Ποσειδώνα με τη Γοργώ Μέδουσα και ξεπήδησε από τον λαιμό της όταν την αποκεφάλισε ο Περσέας με τη συνδρομή της Αθηνάς. Κατά μια άλλη μαρτυρία, ο Πήγασος γεννήθηκε από το αίμα που έπεσε στη θάλασσα. Τότε ο Περσέας ιππεύοντας αυτόν κατάφερε να διαφύγει τη καταδίωξη των άλλων δύο γοργόνων, αδελφών της Μέδουσας ή, με την πιο συνηθισμένη μορφή του μύθου, με τα φτερωτά σανδάλια του.

Γόνος, λοιπόν, του θεού των υδάτων ο Πήγασος, επόμενο ήταν και το όνομά του να παραπέμπει στο υγρό στοιχείο, στην πηγή, αφού μάλιστα γεννήθηκε κοντά στις πηγές του Ωκεανού, του μυθικού ποταμού που περιβάλλει τον κόσμο (Θεογονία 281-283).

Ένας άλλος μύθος παραδίδει πως η Iπποκρήνη, μια πηγή στην κορυφή του Eλικώνα της Bοιωτίας από την οποία αντλούσαν οι Eλικωνιάδες Nύμφες την έμπνευσή τους, ανέβλυσε όταν ο Πήγασος χτύπησε με την οπλή του τον βράχο. Όταν οι Μούσες διαγωνίζονταν κάποτε στο τραγούδι με τις κόρες του Πιέρου, στον ποταμό Ελικώνα, μόλις άρχισαν το τραγούδι οι Πιέριες κόρες όλα είχαν σκοτεινιάσει. Αμέσως μετά, όταν ήλθε η σειρά των Μουσών, όλα φαίνονταν σαν να σταμάτησαν, ο Ουρανός, η Θάλασσα, τα ποτάμια, για να ακούσουν τους εξαίσιους ύμνους, ο δε Ελικώνας άρχιζε να υψώνει τη κορυφή του προς τον ουρανό από χαρά και υπερηφάνεια μέχρι που τον σταμάτησε ο φτερωτός Πήγασος, με διαταγή του Ποσειδώνα, λακτίζοντας τον με τις οπλές του. Από το λάκτισμα αυτό γεννήθηκε η πηγή του Ελικώνα, της οποίας τα νερά ενέπνεαν τις Μούσες, η καλούμενη και Ιπποκρήνη.

Kι άλλες πηγές, σύμφωνα με τις αρχαίες μαρτυρίες, ανέβλυσαν χάρη στο χτύπημα της οπλής του Πήγασου.

Σύμφωνα με τη μυθολογική παράδοση που επικρατούσε στη Κόρινθο ο Πήγασος ήταν κατ΄ εξοχήν Κορινθία θεότητα, για τον οποίο είχαν κοπεί και νομίσματα με τη παράστασή του. Λέγονταν ότι μόλις ο Πήγασος ξεπήδησε από τη Μέδουσα, πέταξε στην Ακροκόρινθο και ξεδίψασε στα νερά της Πειρήνης πηγής εξ ού και «Πειρήνιος πώλος» το από τότε όνομά του. Στη συνέχεια οι παραδόσεις των Κορινθίων συσχετίζουν τον Πήγασο με τη παράδοση του Βελεροφόντη και της Χίμαιρας.

Εκεί, κοντά στην Κρήνη Πειρήνη, μια πηγή πλούσια σε νερά ακόμα και σήμερα, παραμόνεψε ο ήρωας Bελλεροφόντης το θεϊκό άλογο, κι όταν εκείνο πλησίασε να πιει νερό, το δάμασε περνώντας του – με την καθοδήγηση και συμπαράσταση της Αθηνάς – στο στόμα το χρυσό χαλινάρι, δώρο της ίδιας της θεάς των τεχνών (Πίνδ. O. XIII, 65. 78).  Ο Bελλεροφόντης πραγματοποίησε πολλούς άθλους καβάλα στον Πήγασο. Ξεχωρίζει όμως, η εξόντωση της Xίμαιρας, ενός τέρατος με σώμα λιονταριού, κεφαλή τράγου στη ράχη του και μια έχιδνα στη θέση της ουράς, που έσπερνε τον όλεθρο, κατακαίγοντας τα πάντα με τη φωτιά που ξερνούσε απ’ το στόμα του. Δεν είχε, ωστόσο, παρά τα ανδραγαθήματά του, καλό τέλος ο Bελλεροφόντης. Μεθυσμένος από τους αλλεπάλληλους άθλους του, πίστεψε πως θα μπορούσε να φτάσει και στον Όλυμπο ακόμη, την κατοικία των θεών. Ο Δίας, ενοχλημένος από την ύβρι, πρόσταξε ένα έντομο και κέντρισε τον Πήγασο, οπότε αυτός αφηνίασε και πέταξε κάτω στη Γη τον αναβάτη του. Ο Πήγασος συνέχισε την πτήση του προς τον Όλυμπο, όπου έμεινε στην υπηρεσία του Δία, ως φύλακας και φορέας των συμβόλων του, κεραυνού και αστραπής, από το εργαστήριο του Ηφαίστου στον Όλυμπο. (Θεογονία 281-286, Απολλόδωρος ΙΙ 3, 4).

Σε μεταγενέστερους μύθους ο Πήγασος αναφέρεται και ως άλογο της Ηούς στην οποία της τον πρόσφερε ως δώρο ο Δίας για να σέρνει το άρμα της.

Σε ακόμη μεταγενέστερους χρόνους ο Πήγασος θεωρήθηκε ως άλογο των Μουσών που ιππεύουν οι ποιητές και πετούν μαζί του ψηλά στο καλλιτεχνικό στερέωμα.

Τελικά οι θεοί πρόσφεραν στον Πήγασο μια αιώνια θέση στον ουρανό δημιουργώντας τον Αστερισμό του Πήγασου.

Τον  4ο αι. π.κ.χ. ο Eύδοξος, μαθητής του Πλάτωνα και εκπρόσωπος της πεποίθησης ότι η γη είναι σφαιρική, αναφέρεται για πρώτη φορά στον αστερισμό του «ιερού ίππου». Από τότε ο αστερισμός του Πήγασου μνημονεύεται μαζί με τα άλλα ουράνια σώματα από τον Άρατο (315-240 π.κ.χ.) στο έργο του Φαινόμενα, καθώς και από τον αστρονόμο Ίππαρχο (2ος αι. π.κ.χ.).

ΠΗΓΗ

Advertisements

Αρχαιοκαπηλίες των Γερμανών στα νησιά των κυκλάδων της κατοχή


Πονάει η εξαγωγή αρχαιοτήτων των Κυκλάδων όλους τους Κυκλαδίτες, τους Έλληνες, αλλά και όλους τους λάτρεις του ελληνικού (και του πανάρχαιου κυκλαδικού πολιτισμού). Ποιος μπορεί να ξεχάσει άλλωστε, πως ο «Θησαυρός της Κέρου», ήταν η μεγαλύτερη λαθρανασκαφή του 20ού αι..

ΜΗΛΟΣ Συνέχεια

ΑΤΤΙΚΗ- Ο ΚΑΙΡΟΣ ΑΥΡΙΟ ΔΕΥΤΕΡΑ 28/09


ΚΑΙΡΟΣ: ΑΣΤΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΝΕΦΕΛΩΔΗΣ ΜΕ ΤΟΠΙΚΕΣ ΚΑΙΑΥΡΒΡΟΧΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΙΣ ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΕΣ ΩΡΕΣ ΣΠΟΡΑΔΙΚΕΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ.
ΑΝΕΜΟΙ: ΜΕΤΑΒΛΗΤΟΙ 3 ΜΕ 4 ΜΠΟΦΟΡ.
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ: ΑΠΟ 19 ΕΩΣ 27 ΒΑΘΜΟΥΣ ΚΕΛΣΙΟΥ.

Αρχαιοκαπηλίες των Γερμανών στα νησιά του Αιγαιού Πελάγους της κατοχή


ΛΕΣΒΟΣ

Στο κτήμα Κυρ. Πατσατζή στην περιοχή Δρακόπια Πολυχνίτου ευρέθησαν, τον Σεπτέμ­βριο του 1942, 20 ή 23 χρυσά νομίσματα, εκ των οποίων παρεδόθησαν από τον Kraiker τα 17 Αυτά κατασχέθηκαν καθ’ όσον η τοπι­κή αστυνομική Αρχή διενεργούσε ανακρίσεις. Την ίδια στιγμή οι γερμανικές αρχές επενέβησαν και αφαίρεσαν τα έγγραφα των ανακρί­σεων και διέταξαν την απόλυση των προσωρι­νός κρατουμένων για την υπόθεση.

ΣΑΜΟΣ

Παλαιά τι αρχαιολογική σχέση των Γερμανών με την Σάμο. Ο Γερμανός αρχαιολόγος Θεόδωρος Βίγκραντ (γενν. 1864) εξετέλεσε ανασκαφές στο νησί (στην Μ. Ασία).

Την Σάμο οι Γερμανοί την βομβάρδισαν ανελέητα.

Η αίθουσα των αρχαιοτήτων (Μουσείο) στην Σάμο χρησιμοποιήθηκε από τους Γερμανούς ως κρατητήριο, χωρίς να φροντίσουν προηγουμένως να την κενώσουν.

Στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, ευρέθησαν γεωμετρικά αντικείμενα, εντός γυάλινου δοχείου, γεμάτου με υγρό! Επειδή η προέλευσή του ήταν άγνωστη στην ελληνική Αρ­χαιολογική Υπηρεσία θεωρήθηκε, από τους αρχαιολόγους του Εθνικού Μουσείου, ότι προέρ­χονται από παράνομη αφαίρεση που έπραξαν Γερμανοί στην Σάμο.

Από το Ηραίον εκλάπησαν και κατεστράφησαν από τους Γερμανούς και τους Ιταλούς και οι δυο συλλογές μαρμάρινων και κεραμεικών ευρημάτων. Οι Ιταλοί είχαν στρατωνισθεί εκεί μέχρι το τέλος του 1943. Πλην των αρχαιοτήτων, ελάμβαναν και τα κιβώτια και τους ρυμούς, όπου φυλάσσονταν τα ευρήματα, με αποτέλεσμα να δημιουργείται καταστροφή και στα φυ­λαγμένα. Τα οικήματα εγακαταλείφθηκαν ανοικτά (άνευ παραθύρων και θυρών).

Στο Πασχάλειο Μουσείο του Βαθέος, η καταστροφή άρχισε από τις 17 11.1943, όταν γερμανικές βόμβες προξένησαν πολλές και σημαντικές ζημιές. Επακολούθησε η διάρρηξη του Μουσείου, και η εγκατάσταση των Ιταλών αιχμαλώτων (23.11.1943). Με την συγκατάθεση των Γερμανών, τα αρχαία ερρίφθησαν έξω από το Μουσείο, όπου έμειναν επί δίμηνο. Τον Ιανουάριο του 1944 ξανασυγκεντρώθηκαν στις κάτω αίθουσες. Αλλά πολλά είχαν ήδη θραυσθεί, τεμαχισθεί και πάντως έφεραν σαφή σημάδια κακομεταχειρίσεως. Ο στρατηγός Μύλλερ αποκόμισε δυο αγαλμάτια και τις κεφαλές τους, που τις βρήκε χωριστά. Το «παράδειγμά» του ακολούθησαν σε μεγάλη κλίμακα Γερμανοί και Ιταλοί. Ο Kraiker παρέλαβε – χωρίς ν’ αφήσει κατάλογο ή να συντάξει πρωτόκολλο παραλαβής – ένα κιβώτιο γεμάτο με χάλκινα και πήλινα αρχαία αντικείμενα, ώστε είναι αδύνατον να Συνέχεια

ΠΟΙΟΣ/Α ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ


ΓΙΟ

Σήμερα Ακυλίνα, Επίχαρις, Ζήνων, Καλλίστρατος
28 Σεπ Χαρίτων
29 Σεπ Κυριάκος
30 Σεπ Στρατόνικος
1 Οκτ Ανανίας, Θηρεσία, Ρωμανός
2 Οκτ Κυπριανός, Ιουστίνη
3 Οκτ Διονύσιος

27 ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΚΥΡΙΑΚΗ – ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΛΛΗΝΕΣ/ΔΕΣ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ


Μετέωρα-Το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου

Το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου στα Μετέωρα

Μετέωρα –Το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου

480 π.Χ : Σαν σήμερα γεννιέται ο Ευριπίδης, ένας από τρεις κορυφαίους τραγικούς ποιητές της αρχαιότητας.


480 π.Χ  : Σαν σήμερα γεννιέται ο Ευριπίδης, ένας από τρεις κορυφαίους τραγικούς ποιητές της αρχαιότητας.

Ο Ευριπίδης (485 π.Χ. – 406 π.Χ.), υπήρξε τραγικός ποιητής και ένας από τους τρεις μεγάλους διδάσκαλους του αττικού δράματος στοαρχαίο ελληνικό θέατρο.

Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: